nieuws
projecten, optredens, cd releases

Again 4 exciting releases on Evil Rabbit Records. Check them out on our website

Deze week zijn we begonnen met de repetities voor de opera van Josse de Pauw en Corrie van Binsbergen, getiteld Over de Bergen. Een heel spannend project met geweldige en ontroerende teksten van Josse en prachtige muziek van Corrie. De opera zal op 20 mei a.s. in het Concertgebouw in Brugge (Belgie) in premiere gaan en daarna te zien zijn in de Rotterdamse Schouwburg op 5 en 6 juni tijdens de Nederlandse Opera Dagen. Op de website van Corrie van Binsbergen meer informatie over de inhoud en bezetting.

Op dit moment werk ik samen met danseres/ choreografe Neel Verdoorn aan de totstandkoming van het duet TERRA.
Een duet voor lichaam en piano, over tijd en herinnering, melancholie en temperament, samengebald in het moment van nu. Centraal in het duet staat het instrument, de geprepareerde vleugel. In het duet Terra presenteert choreograaf Neel Verdoorn zich na zo’n tien jaar voor het eerst weer als danser en werkt ze samen met componist/pianist Albert van Veenendaal, die ook
betrokken was bij haar eerste productie in 1988. In de compositie wisselen zachte harmonische klanken en de krachtige ritmiek van slagwerk elkaar af. De bewegingstaal kenmerkt zich door eenzelfde omslag, is helder en strak, maar
ook aards en theatraal.
Dansconcert – Terra

Vanaf januari 2010 verzorg ik de muziek voor deze theatervoorstelling. Speeldata zijn te vinden in mijn concertagenda en meer informatie op de site van BEER muziektheaterproducties
Peter Faber en Elsa May Averill als twee onderzoeksjournalisten, die als opdracht hebben het leven van Mohammed zo helder en objectief mogelijk te reconstrueren. Spelend en vertellend doorlopen zij het leven van Mohammed, gebruikmakend van talloze rekwisieten die opgeslagen liggen in metershoge stellingkasten. Eén van hen ziet Mohammed als een gewone vent die met mooie idealen is begonnen maar gaandeweg veel water bij de wijn heeft gedaan om de macht te behouden. De ander, een jonge vrouw, ziet het leven van Mohammed als een onvermoeibare campagne tegen hebzucht, arrogantie en onrecht. Net zoals bij de erfgenamen van Mohammeds gedachtegoed het geval is, raken ook de gemoederen van de twee journalisten geregeld oververhit.

‘De boodschapper’, vrij naar het boek van Kader Abdolah, kenmerkt zich door de hoge spelenergie en veel wisselende perspectieven. De live muziek speelt in ‘De boodschapper’, net als in ‘Meneer Ibrahim en de bloemen van de Koran’ een grote rol als nuchtere onderbreking wanneer de gemoederen te hoog oplopen.

Regie: Aike Dirkzwager
Tekst: Helmert van Woudenberg
Spel: Peter Faber (acteur), Vera Ketelaars (actrice) en Albert van Veenendaal (muziek)
Vormgeving: Rogier Willems
Compositie: Albert van Veenendaal

Een nieuw project van Olthuis & Van Veenendaal komt er aan! Etudes vor Opera hebben we het genoemd en het gaat plaatsvinden in het Bethanienklooster. Een muzikale vertelling met veel improvisatie en een vette knipoog naar de Opera. De eerste voorstelling is op 5 februari. Sophia’s Passie deel 1, muziek van Hasebos, Olthuis en mijzelf, vertolkt door ons 3jen + Alan Purves en Kristina Fuchs. Kevin Walton is acteur. 2x een libretto van Kees van der Zwaard, en daarna 2 voorstellingen op tekst van Oscar van Woensel, getiteld De man met drie gezichten. kijk op de website van het bethanienklooster voor meer informatie. Speeldata: 5 februari, 3 april, 7 mei, 4 juni

Gelukt! we zijn open! Het was een prachtig gebeuren met cultuurschef Lars Erik die vanaf het versierde balkon een speech gaf, taart met de afbeelding van het gebouw en een volle zaal. De mensen waren bijzonder enthousiast en opgetogen dat er wat in Ålvik en vooral ook in Messen gebeurt. Het gebouw is zo geworteld in de samenleving, daar beginnen we nu pas echt goed achter te komen. Veel van de bezoekers hebben er jaren gewerkt en zelfs gewoond. Dat het na jaren leegstand een nieuwe functie krijgt en daardoor wordt “teruggegeven” aan de mensen wordt hogelijk gewaardeerd. Esmée en ik traden op. We wisten niet wat we konden verwachten aan reacties. De mensen vonden het prachtig. Sommigen waardeerden de muziek, en anderen waardeerden het feit dat er muziek gemaakt werd, in ieder geval werd er ruimschoots geglunderd. Monique en ik waren uitgeput maar tevreden. Nu maar hopen dat de plaatselijke politiek besluit dat we door kunnen met dit project. En vooral dat vanaf september, na de eerste evaluatie, de vraag van de autoriteiten niet is: ” wat gaan we met Messen doen”, maar ” Albert en Monique, wat gaan jullie met Messen doen”? en: “hoe kunnen we jullie helpen”. Want er blijft onzekerheid. Nu men ziet wat de mogelijkheden zijn met zo’n gebouw (we hebben een tipje van de sluier opgelicht) denken anderen – die tot voor kort nog geen enkel initiatief toonden-: “wacht ’s even, dat idee zouden we ook gehad kunnen hebben…”
We gaan het allemaal meemaken. Voor nu even een paar dagen rustig aan. Veel films kijken, beetje uitslapen en van daaruit verder.

Lars Erik Klafstad heet hij. Een bevlogen man met visie en gevoel voor humor. Hij gaat zaterdag Messen openen. En openen betekent bij ons: een begin maken. Coffee, cake, art & music en dan daarna over tot de orde van de dag. Hopen we.

Met het veelvuldig traplopen spreek ik spieren aan waarvan ik het bestaan niet vermoedde. Toch zijn ze er en ze zijn onmisbaar. Dat weet ik, want als ze moe zijn, is de trap minstens twee keer zo lang. Hoe houd ik mij staande na een dag op en neer?

Van alles deden we. En van alles veel en vooral veel regelen en wit schilderen. Het is maar goed dat we van wit houden. Voor de rest is er schot in de zaak al krijgen we bar weinig praktische ondersteuning van de gemeente ondanks goede bedoelingen en toezeggingen. ‘Ze’ zijn druk, ik weet het; ‘er’ zijn weinig mensen, ik weet het, maar toch… Vorige week hebben we diverse momenten van frustratie en wanhoop gekend omdat geen enkele (practische) belofte is nagekomen. Aangezien we willen dat alles er goed uitziet, doen we het dan maar zelf. Pffff.

Wat dan wel weer leuk is, is dat we met het visitekaartje van Jan Tsjosås, de bedrijfsontwikkelaar (wat dat dan ook mag zijn) voorzien van het getal 15100 op krediet van de gemeente mogen kopen wat nodig is, mits binnen het budget van 10.000 kronen. Het vertrouwen is groot. Niemand kent ons, maar we verlaten de winkel met spullen ter waarde van honderden euro’s, zonder betalen. Wonderbaarlijk.

Messen staat hoog op de lijst van belangrijke projecten voor de Hardanger regio. Er wordt met veel geestdrift over gesproken, meestal over onze hoofden heen, en vorige week onderbrak de minister van Cultuur haar vakantie om projecten in de regio te bezoeken. Ze kwam ook langs Messen. Wij ontmoetten haar niet, want… wij waren bij IKEA…keukenspullen kopen! Een goed excuus, vond men. De volgende dag was de officiele opening van RAWHardanger en de presentatie van een te bouwen ‘landmark’. Hotshots in de zaal. Big sponsoring bosses, gemeenteheren zonder stropdas, want daar doen ze hier niet aan, de cultureel attaché van Nederland (met stropdas), en wederom de minister. Tussen de speeches door speelde ik solo piano. Mijn eerste openbare noten op Noors grondgebied. Men vond het mooi en na afloop spraken we de minster aan. “O ja”, zei ze, “jullie waren bij IKEA”. “Ja”, zeiden we, “bij IKEA waren we”. Want zo was het.

Lisa & Lysander zijn gearriveerd. In een half-SUV met kilo’s overgewicht aan cello’s, computers, lenzen, statieven, boeken etc kwamen ze aan. En nu kijken ze ook uit over de fjord. Cello klanken vullen Messen. Prachtig. En Lisa ging onmiddelijk op pad richting de fabriek. Het is zo fijn dat ze er zijn. We vierden de eerste bezoekende artists in residence met prosecco & pasta. Dit was de aftrap.